Waarom paardrijden op spijkerpoepen lijkt

Soms moet je de box uit. Niet je paard, maar jij, in je hoofd. Creatief denken. Omdat het verfrissend werkt en omdat je de kreet ‘diep zitten’ vaak genoeg hoorde. Maar nog steeds niet diep in dat zadel kan zinken. Typisch gevalletje van ….

 

 

Een gangbaar advies? “Je moet je bekken kantelen”. Op zich een goed idee, maar te vaag. Te ongenuanceerd. En jij weet ook, bij paardrijden gaat het nou nét om de nuances. Kijk, ruiters maken die beweging vaak te groot. Dan ligt het kantelpunt te hoog, bij de navel of het middenrif. 

 

 

Want daar spannen je billen van aan en je bovenlichaam kiept naar voren. Dat schiet dus duidelijk zijn doel voorbij. Aan de andere kant …  ik heb me de blubber geluld over hoe-dan-wel. Totdat hij kwam … 

 

 

Verbluffende eenvoud, ik hou er van. Pak een spijker, touwtje en een lege wijnfles van het weekend. Ga poepen, ouderwets spijkerpoepen. Wie kan dat nou niet? Dus er is hoop, voor iedere ruiter. Want het gaat om die beweging van het bekken.

 

 

 

Waarbij je niet je hele romplijn uit model trekt. Of van je billen twee bakstenen maakt. Dat kan echt alleen als je de kanteling zo laag maakt. En de beweging klein. Het is even wennen, maar dan wordt het al snel heel logisch. Kortom …. 

 

TEKST: Sara Ouwehand | Ruiterpilates

 

Over Ruiterpilates

Waarom je vóór het zingen de kerk uit moet (over de timing van hulpen)

Goede hulpen geven is één ding, maar goede timing is alles. Simpel voorbeeld: een overgang van draf naar stap. Neem je hulp weg zodra je voelt dat je paard gáát stappen. Wacht niet totdat hij daadwerkelijk stapt. Je bent dus een fractie eerder met loslaten. Een klein, maar cruciaal verschil. 

 

 

Eerder loslaten scheelt discussie met je paard. Stel je voor. Jij schrijft een rapport voor je baas en doet je stinkende best. Alles staat klaar, gelikt en gestrikt. Nu alleen nog op ‘send’ drukken. De bevrijdende knop. En precies dan, op dat dat moment, as we speak, zwaait de deur open. Je baas, met dwingende ogen. Waar dat rapport blijft?! Nou, dan snap jij ook …. 

 

 

Of, je bent in een restaurant. Net als het belletje van de keuken gaat, steek jij je hand op. Goed verontwaardigd. Waar het eten blijft? Iedereen die in de bediening weet …

 

 

En, nog belangrijker, het roept weerstand op. Afhankelijk van het boiling point van je paard, reken je af. Zachte communicatie verdwijnt. Geef toe, eten smaakt minder lekker als het geirriteerd op tafel wordt gekwakt. Uit puur principe geef je geen fooi, geen beloning voor die chagarijnige ober! Terwijl het eten gewoon klaar stond. As ready as can be. Dus bedenk …

 

 

 

En geef je paard een keer het voordeel van de twijfel. Doen ze bij ons hun leven lang.

TEKST: Sara Ouwehand | Ruiterpilates

 

Over Ruiterpilates

Waarom goed zitten tijdens een proef (nog) moeilijker is

Nog één hap lucht nemen en dan die AC lijn op. Vanaf dat moment is het duidelijk. Volhouden, doorbijten en aftellen naar de afgroet. Comfortabel zitten kan je vergeten.  Het is alsof de witte hekjes de stuiterbal in je losmaken. 

 

 

Het antwoord is makkelijker dan de oplossing. Komt allemaal door de Psoas spier. Je proest je koffie uit. “De wát?!” Rustig aan, ik laat het je zien: 


 

Deze spier spant aan bij emotionele spanning en is sterk verbonden met je vlucht/vecht mechanisme. Was vroeger super functioneel. Het maakte je paraat om de benen te nemen. Letterlijk dus. Een strakke psoasspier kantelt je bekken naar voren en trekt je been omhoog. Logisch ook, check de aanhechtingsplaatsen bij been en onderrug. Je staat meteen in de startblokken. 

 

 

Maar dat was vroeger. De dinosaurussen stierven uit en we hoeven niet meer te rennen voor gevaar. Toch blijft deze spier zijn verouderde werk doen. 

 

 

Bij spanning trekt hij je uit het zadel, naar voren toe. En alsof dat nog niet genoeg is, trekt hij je benen omhoog. Soort trekpop. Kan je weinig aan doen, want het zijn onbewuste reflexen. Dat maakt het ook zo moeilijk. 

 

 

Je kan met behulp van (Pilates-)oefeningen leren om deze spier te onstpannen en verlengen. Maar vergeet vooral het mentale gedeelte niet. Met de juiste begeleiding kan je leren om die stressreflex te doorbreken. Ruiterpilates kan daarbij helpen. Zeker als je gaat verzamelen is dit interessant. Want als jouw psoasspier te strak staat, kan het achterbeen van je paard niet doorkomen. Dus dat is de moeite. Alleen weet vooraf dat het trainen van dit gebied geen makkelijk klusje is.

 

 

 

Noot: de paosspier is eigenlijk een spiergroep van 4 spieren, maar wordt door de bank genomen als één geheel behandeld

TEKST: Sara Ouwehand | Ruiterpilates

 

Over Ruiterpilates

 

 

Waarom je als ruiter ook moet nageven

De nageeflijke ruiter?! Nou nog mooier. Is je paard ein-de-lijk nageeflijk, moet jij er aan geloven. Ze maken het steeds gekker, met dat spiegelen. Nog even en we eten brokken. 

 

 

Toch is het logisch. Als ik je vertel dat je kaken een spiegelend effect hebben op je heupgewrichten. Simpeler. Wat er in je kaken gebeurt, gebeurt in je heupen. Test het maar. Zet je je kiezen op elkaar en je heupen verstrakken ook. 

 

 

Want als een paard nageeflijk wordt, komt het achterbeen beter door. Of andersom. Rijd een paard goed naar voren en hij wordt eerder nageeflijk. Dus kaken en heupen zijn verbonden.

 

 

Ontspannen heupgewrichten zijn namelijk cruciaal voor een goede zit. Daarmee vang je een belangrijk deel van de beweging van je paard op. Met losse heupen zit je beter mee in de beweging. 

 

 

Dat is niet alleen leuker voor je omgeving, maar ook beter voor je zit. En als het moeilijk wordt, niet je kiezen op elkaar zetten.

 

 

TEKST: Sara Ouwehand | Ruiterpilates

 

Wat is Ruiterpilates?

 

 

 

Biodynamische Cranio Sacraal therapie: wondermiddel voor paarden

Laatst iemand laten komen voor een behandeling. Niet dat mijn paard zware klachten had ofzo. Alleen wel van die ‘dingetjes’. Altijd rechtsvoor korter, weinig bascule in de galop en die tik linksachter. Ik puzzelde daar zo’n beetje omheen.

 

 

Er zijn me teveel heikneuters in behandelland. Durf niet gauw iemand aan mijn paard te laten komen. Hoewel, soms weet je het meteen. Onmiddelijk en glashelder. Fabienne Kiesebrink is de vrouw die helpt. Echt helpt. Substiantieel helpt.

 

 

Gouden vingertjes, traumaheler, bewegingsspecialist én niet bang voor de zware jongens. Ze blijft altijd in de rust. Blinkt uit in de kunst van het ‘niet willen’. Paarden gaan mee in die rust. 

 

 

Vanuit die ontspanning geeft ze biodynamische cranio sacraal therapie aan paard, mens en hond. Dat is een specialisme van de osteopathie. Weet je nog niks natuurlijk. In mijn eigen woorden? Het herstellen van de verbinding tussen stuit (sacraal) en schedel(cranio). Terug naar de heelheid van het lichaam om vanuit daar natuurlijke genezingsprocessen op gang te brengen. 

 

 

Een therapie en specialist die over de lijntjes durft te kijken. Die voorbij gaat aan “Ja, maar dat is nu eenmaal zijn bouw” of  “Ach tja, wat wil je ook, met een Haflinger?” Ze raakte potentie en mogelijkheden aan die ik zelf ook even niet meer zag. Zijn lichaamshouding en lichaamsgebruik zijn substiantieel verbeterd. 

 

 

 

Wat is Ruiterpilates?