Waarom paardrijden op spijkerpoepen lijkt

Soms moet je de box uit. Niet je paard, maar jij, in je hoofd. Creatief denken. Omdat het verfrissend werkt en omdat je de kreet ‘diep zitten’ vaak genoeg hoorde. Maar nog steeds niet diep in dat zadel kan zinken. Typisch gevalletje van ….

 

 

Een gangbaar advies? “Je moet je bekken kantelen”. Op zich een goed idee, maar te vaag. Te ongenuanceerd. En jij weet ook, bij paardrijden gaat het nou nét om de nuances. Kijk, ruiters maken die beweging vaak te groot. Dan ligt het kantelpunt te hoog, bij de navel of het middenrif. 

 

 

Want daar spannen je billen van aan en je bovenlichaam kiept naar voren. Dat schiet dus duidelijk zijn doel voorbij. Aan de andere kant …  ik heb me de blubber geluld over hoe-dan-wel. Totdat hij kwam … 

 

 

Verbluffende eenvoud, ik hou er van. Pak een spijker, touwtje en een lege wijnfles van het weekend. Ga poepen, ouderwets spijkerpoepen. Wie kan dat nou niet? Dus er is hoop, voor iedere ruiter. Want het gaat om die beweging van het bekken.

 

 

 

Waarbij je niet je hele romplijn uit model trekt. Of van je billen twee bakstenen maakt. Dat kan echt alleen als je de kanteling zo laag maakt. En de beweging klein. Het is even wennen, maar dan wordt het al snel heel logisch. Kortom …. 

 

TEKST: Sara Ouwehand | Ruiterpilates

 

Over Ruiterpilates