LOPEN KAN NIET MEER, MAAR PAARDRIJDEN MOET

(OVER RIJDEN MET RUGPIJN )

Nicolle strompelt de kantine in. Haar gezicht vertrekt van de pijn, maar ze maakt daar snel een scheve lach van.

“Sorry dat ik in je pauze stoor, maar ik kom even zeggen dat ik rustig aan moet doen.”

“Goh.”

Nou ben ik van de houding en zit, maar deze conclusie trekt iedereen. En hoewel lopen niet meer kan, moet paardrijden nog steeds. Dus hijsen we haar de knol op. 

“Het gaat wel weer.”

“Snap ik.”

Nu ze er dan toch op zit, bakken we er het beste van. Ik creëer een win-win situatie voor de rug van ruiter en paard. Want als Nicolle haar bekkenbodem loslaat, kan haar geduldige merrie haar rug optimaal aanspannen. Logisch. Als je meer ruimte vrijmaakt in je zit, is er meer plek voor de paardenrug.

Dat kan je ook omdraaien. Knijp met je zit en de rug van je paard móet wel hol worden. En, daar komt ‘ie, jouw eigen rug trekt dan ook hol. Dat is natuurlijk funest als je rugpijn hebt.

“Maak je zitvlak zacht en open.”

Nicolle zucht en laat los, maar haar paard reageert niet.

“Stimuleer haar om het zadel net wat meer op te tillen, ze moet jou iets meer dragen. Je kan dat doen met een klein tikje van je onderbeen.”

Ze laat haar bekkenbodem weer los en de paardenrug vult hem op. Daardoor wordt Nicolles rug beter gedragen en kan die nog meer ontspannen. 

Ze krijgt dus een nog zachtere bekkenbodem. Daardoor kan haar merrie nog meer over de rug komen. Waardoor Nicolle weer beter zit. Afijn, je snapt het.

Nu dat afstappen nog.

MIJN LESSEN OP FILM ZIEN?

NEEM EEN KIJKJE IN MIJN ONLINE CURSUS