wAAROM EEN QUICKFIX VOOR jE HOUDING vAAK NIET WERKT

Het miezert. Te weinig om de les te annuleren, maar teveel voor mijn make-up. Ik zet mijn capuchon op en mopper. Eef stapt Adorable in en dan voel ik meteen waarom ik er toch ben. Ze zit vast. 

Het is niet dat Eef niet wilt. Alles in haar wil die eeuwige spanning loslaten. Maar het lukt niet. Altijd weer die strakke hand, die strakke rug en dan ook nog stijve schouders. 

20201104_100520

Ik laat haar halthouden en kijk haar aan. Dan raak ik haar aan. Nu loopt háár make-up ook uit, maar dan door de tranen.

“Ik snap niet waarom ik op Adorable niet kan loslaten. Bij jou in de praktijk lukt het toch ook?”

Tranen met tuiten nu. Adorable is pragmatisch, die zoekt in mijn jaszak naar snoepjes. Ik stel Eef gerust. 

“Ik snap het. Ik begrijp je frustratie en ook je verdriet. Alleen denk ik dat dit loslaten niet in met een techniek of zelfs een trucje te vangen is.”

Ze kijkt me aan met mascara op haar wangen.

“Maar… ik kom toch juist bij jou om mijn houding te verbeteren?”

Ik knik. Langzaam, zodat ik kan inschatten of ze klaar is voor mijn omdenken. Ik denk het wel. Ik gók van wel.

“Klopt, alleen speelt er iets anders dan ‘even je houding fixen’. Ik zie namelijk een meisje dat de beste van de klas wilt zijn. Moet zijn. Net als vroeger zit je aan dat houten lessenaartje. Met een gleuf in het blad voor je vulpen en piepende scharniertjes aan de klep.”

 

20201104_100557

Ze kijkt me voorzichtig aan. Waar ga ik heen?

“Zoals je vroeger in de klas zat, zo zit je nu op je paard. Het puntje van je tong steekt uit je mond. 

Je doet zo je best, je kruipt óver de lessenaar heen. En hangt dus naar voren.  Dan kruipen je benen mee omhoog. Kijk maar, alleen je tenen staan op de grond. Niet je hele voetzool.

Ik noem dit altijd de je-best-doen-kramp. Als we die kramp niet doorbreken, kan ik je houding niet verbeteren. Niet fundamenteel.”

Adorable kauwt en Eef kroelt haar hals. Ze baalt, maar ze is ook opgelucht. Want gedverdemme, alweer dat thema. Maar toch, ze kan er weer een verschil in maken. Een stap in zetten. Alleen al die gedachte lucht op.

Dan ze stapt rustig naar de hoefslag. Ik zie haar rug al wat meer veren. Ze komt er wel. 

ONLINE CURSUS

‘DOORZITTEN ALS

EEN PROF’